ศิลปกรรมศาสตร์ สาขาศิลปะการออกแบบพัสตราภรณ์

ปี 2539 คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของศิลปกรรมที่จากเดิมมีแค่ สาขาวิชาการละคอน จึงได้เปิดสอนหลักสูตรใหม่ขึ้นอีก 2 สาขา คือ สาขาวิชาการออกแบบหัตถอุตสาหกรรม และสาขาวิชาศิลปะการออกแบบพัสตราภรณ์

สาขาวิชาศิลปะการออกแบบพัสตราภรณ์ หรือจะเรียกง่ายๆ ให้น้องๆ เข้าใจ คือ การเรียนการออกแบบเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย เพื่อสืบทอดอนุรักษ์สิ่งทอและเครื่องแต่งกายทุกประเภท ทั้งในด้านของวิชาการและการเผยแพร่ผลงานสู่สายตาประชาชนทั่วไปที่ไม่ใช่แค่ในประเทศไทยแต่หมายถึงต่างชาติด้วย

สำหรับน้องๆ ที่สนใจ ที่นี่มีการจัดการเรียนการสอน โดยจะเริ่มสอนน้องๆ ปี 1 ในเรื่องของความรู้ทั่วไปเหมือนที่อื่น แต่จะมีการเสริมในเรื่องศิลปะเข้าไป อย่างเช่น การวาดภาพเบื้องต้น, การวาดภาพ(จิตรกรรม), การปั้น(ประติมากรรม) รวมไปถึงพื้นฐานด้านเครื่องแต่งกาย ประวัติความเป็นมา และองค์ประกอบในการออกแบบต่างๆ ในปี 2 จะเรียนเกี่ยวศิลปะ วัฒนธรรมของไทย เอเชีย และตะวันตก, การปรับใช้การออกแบบพัสตราภรณ์ให้เข้ากับศาสตร์อื่นๆ , การใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ในการออกแบบ และนวัตกรรมอุตสาหกรรมสิ่งทอ มาถึงปี 3 เข้าสู่ความเป็นศิลปะ การออกแบบอย่างเต็มขั้น น้องๆ ต้องเลือกวิชาเอกของตัวเองที่มีให้เลือก 2 เอกคือ ด้านสิ่งทอ ท่ีจะเน้นไปของการออกแบบผ้าพิมพ์, เครื่องแต่งกาย และ ด้านเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย จะเน้นไปเรื่องของการออกแบบเครื่องแต่งกาย, การตัดเย็บ อีกทั้งน้องๆ จะต้องมีความรู้ในเรื่องของธุรกิจที่เกี่ยวของกับสิ่งทอและเครื่องแต่งกาย เพื่อนำออกไปฝึกงานในภาคฤดูร้อน ส่วนในปีสุดท้าย จะเป็นการเตรียมตัวทำศิลปนิพนธ์ 1 เทอม และนำไปเสนอในเทอมถัดไป

อุตสาหกรรมทั้งสิ่งทอและเครื่องกาย เป็นตลาดขนาดใหญ่ที่มีมานาน ซึ่งปัจจุบันตลาดกำลังต้องการคนรุ่นใหม่ไฟแรงที่มีความคิดสร้างสรรค์ บวกกับการใช้เอกลักษณ์ของชาติ ผสมผสานให้ออกมาเป็นผลงานสู่สาธารณะชนทั้งในและต่างประเทศ ให้เห็นว่าการออกแบบไทยสามารถก้าวเข้าสู่ความเป็นสากล และมีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นเทียบเท่ากับต่างประเทศได้ สาขาวิชาศิลปะการออกแบบพัสตราภรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถือเป็นหนึ่งสถาบันการศึกษาด้านนี้โดยเฉพาะที่น่าสนใจ และพร้อมที่จะส่งเสริมให้น้องๆ ไปถึงความสำเร็จได้ไม่ยาก

     สาขาวิชาศิลปะการออกแบบพัสตราภรณ์หลักสูตรให้สอดคล้องกับแนวความคิดเรื่องเศรษฐกิจสร้างสรรค์โดยมุ่งเน้นการผลิตบัณฑิตที่สามารถสร้างงานต้นแบบทั้งด้านแฟชั่นและสิ่งทอที่มีแนวทางเฉพาะตนอย่างมีความคิดสร้างสรรค์  เป็นนักออกแบบร่วมสมัยที่เชี่ยวชาญการสร้างผลงานโดยมีพื้นฐานจากเทคโนโลยีและภูมิปัญญาท้องถิ่น  มีความรู้ในการสร้างธุรกิจของตนอย่างยั่งยืนและรู้เท่าทันกระแสหลัก ความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยีการสื่อสารทำให้การรับรู้ข้อมูลข่าวสารของผู้คนเป็นไปอย่างไร้พรมแดน อิทธิพลของวัฒนธรรมและอำนาจของเศรษฐกิจจากประเทศที่พัฒนาแล้วได้ไหลบ่าเข้าสู่ประเทศอื่นอย่างรุนแรง  ก่อให้เกิดกระแสวัฒนธรรมโลกครอบงำทางความคิด การมองโลก การแต่งกาย การบริโภคนิยม แพร่หลายเข้าครอบคลุมเหนือวัฒนธรรมประจำชาติของแต่ละประเทศ เกิดรูปแบบวัฒนธรรมที่มีการประพฤติปฏิบัติในวงกว้าง ความเป็นอยู่ การศึกษา การดำเนินชีวิตต่างๆ ที่เป็นแบบแผน รวมไปถึงเทคโนโลยีการสื่อสารไร้พรมแดนที่ทำให้การติดต่อสื่อสาร การค้นคว้าข้อมูลต่างๆ เป็นไปโดยสะดวกรวดเร็ว การรับรู้ข้อมูลและการลอกเลียนข้อมูลจึงเกิดขึ้นได้ง่าย เช่น การละเมิดลิขสิทธิ์สินค้า หรือทรัพย์สินทางปัญญาต่างๆ
             สถาบันการศึกษาจึงจำเป็นต้องให้ความรู้ ทักษะ ค่านิยม คุณธรรมและจริยธรรมที่ถูกต้อง เพื่อให้นักศึกษามีความรอบรู้ มีทักษะการคิด การออกแบบ การสร้างสรรค์ด้วยความรอบคอบและมีเหตุผล อันเป็นภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี ให้พร้อมเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมและวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นทั้งในระดับครอบครัว ชุมชน สังคม ประเทศชาติที่มีความเป็นพหุวัฒนธรรมร่วมกันได้อย่างยั่งยืน